بر دوست‌داران، دوستان و نزدیکان استاد محمدرضا شجریان پوشیده نیست که «فوتبال» از اوان دوران نوجوانی، یکی از علایق جانبی ایشان را تشکیل می‌داده است. دو بار حضور استاد در استادیوم آزادی برای تماشای مسابقه‌ی فوتبال، نظری به زندگی‌نامه‌ی پربار ایشان و همچنین عکس‌هایی که با لباس ورزشی از شجریان موجود است ؛ همه و همه شاهدی بر این مدعاست.

نخستین بار، ۱۸ مهر ۱۳۸۳، روز دیدار دوستانه‌ی تیم ملی ایران با آلمان بود که استاد شجریان پا به استادیوم آزادی گذاشت. مسابقه‌ای که پیش از برگزاری جام جهانی ٢٠٠۶ و به‌یاد مردم زلزله‌زده‌ی بم و به‌نفع آنها برگزار شد و حاصل آن برتری ٢ بر صفر تیم ملی آلمان بود. استاد شجریان در آن مسابقه، کاملاً بی‌سروصدا در جایگاه ویژه‌ی خبرنگاران حاضر شد و به تماشای بازی نشست. گویا هر جا که نامی از بم و کمک به اهالی دردمندش به‌میان می‌آید، استاد آواز ایران هم حضور دارد.

خبرگزاری مهر درباره‌ی اولین حضور استاد در استادیوم آزادی چنین نوشته بود:
درحالی‌که تمامی حاضران در ورزشگاه محو تماشای بازی ایران و آلمان شده بودند، مردی با کلاهی آبی بر سر و لبانی خندان وارد جایگاه ویژه‌ی خبرنگاران ایرانی و آلمانی شد و بر روی یکی از صندلی‌ها آرام گرفت. نگاه‌ها به او بسیار زیاد بود ؛ اما کسی باور نمی‌کرد محمدرضا شجریان هم در ورزشگاه حاضر شده باشد و بازی ایران و آلمان را از نزدیک تماشا کند...

استاد آواز ایران پس از این بازی در مصاحبه با خبرگزاری‌ها، با بیان اینکه در دوران جوانی فوتبالیست بوده و علاقه‌ی زیادی به این رشته دارد، گفته بود: «بازیکنان ایران در این دیدار فوتبال خوبی را به نمایش گذاشتند و به‌نظر من، پیروزی حق مسلم آنها بود ؛ اما نتوانستند ازموقعیت‌های به‌دست آمده استفاده کنند.» حق با استاد بود. تیم ما در آن بازی ـ به‌ویژه در نیمه‌ی نخست ـ بسیار فراتر از حد انتظار ظاهر شد و با وجود ارائه‌ی بازی شجاعانه و «بین‌المللی» مغلوب حریف پرقدرت اروپایی شد.

دومین بار اما در جریان یک بازی دوستانه‌ی دیگر بود که استاد شجریان به‌همراه کوچکترین فرزندش، رایان به استادیوم آزادی رفت تا شاهد دیدار پرسپولیس تهران و بایرن مونیخ آلمان باشد. یک بازی جالب که در روزی سرد و زمستانی (۲۳/۱۰/۸۴) برگزار شد و حاصل آن پیروزی ١-٢ باشگاه مونیخی بود.

در پایان این بازی، داود عابدی، خبرنگار ورزشی شبکه‌ی خبر سیما، استاد را به‌هنگام خروج از ورزشگاه شکار کرد! عابدی که لحن و سبک گزارش‌های ورزشی‌اش منحصر به‌فرد و با چاشنی هیجان مصنوعی و زورکی (!) همراه است، توانست پس از چیزی قریب ١٠ سال، از طرف صدا و سیما با استاد آواز ایران گفت‌وگو کند. این مصاحبه که برای علاقه‌مندان استاد شجریان تا حدی شگفت‌آور بود، دو سه مرتبه از بخش‌های مختلف خبر ورزشی سیما پخش شد. استاد می‌گوید به‌خاطر بایرن مونیخ و به‌خاطر علاقه‌ی رایان آمده تا بازی را ببیند. همچنین از تماشای مسابقه و پیشرفت فوتبال ایران هم ابراز رضایت می‌کند.

مرتبه‌ی دیگری که نام شجریان در حول و حوش فوتبال شنیده شد، قضیه‌ی ساخت سرود ویژه‌ی ایران برای جام جهانی ٢٠٠۶ آلمان بود. قضیه از این قرار بود که هر یک از سی‌ودو کشور حاضر در مسابقات، سرودی را از طرف فدراسیون‌شان به فیفا تحویل می‌دادند تا در قالب یک سی‌دیِ معرفی موسیقی کشورهای راه‌یافته به جام جهانی استفاده شود. در هیاهوی پیش از شروع جام جهانی، جار و جنجال‌های زیادی پیرامون این مسئله مطرح شد و هر روز از خوانندگان آشنا و ناآشنای گوناگونی نام می‌بردند ؛ تا اینکه استاد شجریان به‌عنوان گزینه‌ی اول فدراسیون و معاونت فرهنگی آن برگزیده شد. هر چند عاقبت‌الامر این اتفاق نیفتاد و همان‌گونه که پیش‌بینی می‌شد، شجریان حاضر به همکاری با یک کارفرمای دولتی آن هم از نوع فوتبالی نشد.

همایون شجریان، نیز در مصاحبه‌های خود از علاقه‌اش به فوتبال صحبت کرده و نیز در گفت‌وگویی که چند سال پیش با مجله‌ی «موسیقی قرن ۲۱» انجام داد، عنوان کرده بود که در اوقات فراغت به بازی فوتبال می‌پردازد. درست مانند پدر که در ایام تحصیل در مدرسه، عضو تیم فوتبال دبیرستان‌های مشهد بود. شنیده‌ام که همایون، فوتبال را بسیار خوب و حرفه‌ای بازی می‌کند و طرفدار تیم رئال مادرید اسپانیاست.

رایان شجریان هم گویا بیشتر از همه‌ی شجریان‌ها به فوتبال علاقه‌مند است. تا آنجا که در جواب سؤال داود عابدی که پرسیده «دوست داری فوتبالیست بشوی یا هنرمند؟» اولی را انتخاب کرده بود! هر چند رایان آن موقع کمتر از ۱۰ سال داشت و حالا ممکن است وضعیتش کمی فرق کرده باشد.

در این پست می‌توانید فایل ویدیویی مصاحبه با استاد شجریان و رایان را دانلود کنید...

| دانــلــود |

حجم فایل: ۱.۹۲ مگابایت
مدت زمان: ۳۷ ثانیه

در همین زمینه...

وقتی همایون شجریان گل می‌زند - وبلاگ موسیقی ما