تمرین، ممارست، تمرکز، عشق به کار و اعتماد و اعتماد به نفس... اینها لازمهی برپایی کنسرت و موفقیت در صحنهی اجرایی موسیقی میباشد. حتماً هم لزومی ندارد (و امکان پذیر هم نیست) که برای شروع کار، در سطح کشوری و جهانی کنسرت بر پا نمود ؛ پس جوانان هنرمندی که بهصورت حرفهای در موسیقی کار میکنند، در ابتدا میتوانند از همین محافل کوچک هنری و جمعهای خصوصی شروع نموده و رفتهرفته خود را محک بزنند و برای اجراهای بزرگتر آماده شوند. آینده را بایست روشن تصویر و تصور نمود و بر این باور بود که با در پیش گرفتن مسیری درست، می توان بر وصول به مقصود امید داشت.
البته در محافل خصوصی و مجالس شبنشینی، شاید بیش از هر جای دیگری، مراقبت از گوهر هنری برای جوانان هنرمند ضروری میباشد. این محافل اگر در مسیری نادرست باشد که تکلیفش معلوم است و اگر جنبهی هنری هم داشته باشد، باز حساسیت خاص خود را دارد. بهعنوان مثال میتوان به تعریفها و تمجیدهایی که در این قبیل مجالس به زبان آورده میشود اشاره نمود. این تمجیدها و ستایشها اگر چه برای تشویق، دلگرمی و ادامهی کار میتواند مؤثر باشد؛ با این حال نباید موجبات خوشوقتی صرف و درجا زدن را فراهم آورد. باید توجه داشت که در محافل یادشده، چنین تشویقها و تأییدهایی عمدتاً از سوی افرادیست که متخصص در امر موسیقی نبوده و فقط شنوندهای معمولی میباشند ؛ بنابراین سخنان آنان نباید ناخواسته، جوانان پاک و هنرمند را به آفت غرور دچار ساخته و از ادامهی آموزش و احترام به استادان و پیشکسوتان باز دارد.
اما صحبت از اجرای صحنهای بود. ورود در اجتماع مردم، توان هنرنمایی در جمع و در یک کلام «خاک صحنه» تأثیرات شگفتی را در رشد و اعتلای هنر و هنرمند بهجای میگذارد. هنرمندی که در صدد رسیدن به مرحلهی اجرای کنسرت است، میبایست در کنار تخصص و تکنیک از روحیهای نترس و قوی نیز برخوردار بوده و در نهایت حرف دل مردم را واگویه نماید.
همایون شجریان این توفیق را داشته است که در این سن و سال، حدود دو دهه (تقریباً هجده سال) بهصورت رسمی و بر روی صحنههای جهانی و کشوری به اجرای کنسرت بپردازد. چنین توفیقی برای وی فرصتی مغتنم و تجربیاتی گرانبها را بهدنبال داشته است، که اگر این روال همچنان ادامهدار بوده و با دیگر فعالیتهای جانبی و کندوکاوهای عمیق پژوهشی همراه گردد؛ مطمئناً او را به یک چهرهی ماندگار برای این سرزمین مبدل خواهد نمود.
راقم به جرئت میتواند بگوید یکی از مهمترین عوامل موفقیت و محبوبیت همایون شجریان، تواضع و اخلاق نیکوی او همراه با احترام به استادان و پیشکسوتان میباشد. وی با چنین شهرت و بهرهمندی از مظاهر دنیوی، از خودبرتربینی و بیاعتنایی به عموم مردم بهدور بوده که این خود میتواند نکتهی آموزندهای برای جوانان همسلک او باشد.
این آوازخوان جوان، چند ماه قبل، نخستین کنسرت مستقل خود را (با گروه دستان) در اروپا، با موفقیت پشت سر نهاد ؛ که این موضوع خود سرفصل جدیدی را در کارنامهی هنری او گشوده است. اکنون که این گل پرطراوت بوستان هنر، عزم خود را جزم نموده است تا در مسیر برپایی کنسرتهای مستقل گام بردارد ؛ در واقع خود را به مرحلهای جدید، حساس و خطیر وارد نموده که دقت عمل در همین گامهای نخستین، برای او از اهمیت بالایی برخوردار میباشد. برخی از موارد مهم در این مرحله شامل همکاری با هنرمندان وزین و خوشفکر، شناخت بسترهای اجتماعی و حرکت در مسیر ارزشهای ملی و میهنی خواهد بود.
هر چند که همایون شجریان از سال ١٣۷٠ به این سو (یعنی از سن ١۵ سالگی) در کسوت تنبکنواز و بعدها همخوان آواز، بر صحنههای میهنی و بینالمللی هنرنمایی نموده و تجربیات فراوانی را اندوخته است؛ با این حال ژرفای فرهنگ ایرانزمین و عمق نگرش مردمان فرهنگدوست در سراسر ایران و جهان (بهعنوان مخاطبان موسیقی) وی را از ادامهی آموختن و تجربهاندوزی و آماده بودن لحظه به لحظه برای مواجهه با نکتهها و ظرافتهای نو و تازه بینیاز نخواهد نمود.
یک نکته بیش نیست غم عشق و این عجب کــز هــر زبـان که میشنــوم نامکــرر اســت
