محمدعلی رفیعی، مدیر برگزاری کنسرت‌های استاد محمدرضا شجریان و یکی از فعالان شرکت فرهنگی-هنری دل‌آواز در گفت‌وگویی با محسن ظهوری، نویسنده‌ی هفته‌نامه‌ی «همشهری جوان» توضیحات جالب و قانع‌کننده‌ای را ارائه داده است. این مطلب از شماره‌ی ١۷١ همشهری جوان انتخاب شده که در زیر می‌خوانید:

متأسفانه بسیاری از شهرستان‌ها فاقد مکان‌های مناسب برای برگزاری کنسرت استاد هستند؛ بنابراین عمده‌ی فعالیت‌های اجرای زنده، به تهران و تنها به یک سالن (تالار وزارت کشور) محدود شده است. وقتی فروش بلیت به‌صورت حضوری باشد، طبیعتاً تعداد زیادی از بلیت‌ها به پایتخت‌نشین‌ها می‌رسد و کسانی که از راه دور برای تهیه‌ی بلیت می‌آیند، بی‌نصیب می‌مانند. اما همه‌ی روستاها لااقل از کتابخانه یا مدرسه‌ای که یک خط اینترنت در آن باشد، محروم نیستند.

همه‌ی کارهای ما با خود استاد چک می‌شود و ایشان نظرات‌شان را در همه‌ی زمینه‌ها داده‌اند. ما هیچ کاری را بدون اجازه‌ی ایشان انجام نمی‌دهیم. مطمئن باشید که اگر [استاد] به اکیپ اجرایی چهار نفره‌ی شرکت دل‌آواز مطمئن نبودند، هرگز راضی به انجام این کار نمی‌شدند.

شرکت مخابرات میلیاردها تومان سرمایه دارد؛ وقت فروش سیم‌کارت‌های موبایل، سرورش دچار مشکل شد، چه برسد به شرکت دل‌آواز که شرکتی خصوصی و فرهنگی و هنری است. شرکتی که سالی ٢٠ هزار بلیت می‌فروشد، توان هزینه‌های میلیارد تومانی را برای تأمین سخت‌افزار خود ندارد. ما به‌تازگی ٣ سرور پرقدرت از شرکتی آمریکایی اجاره کرده‌ایم که برای هر کدام از آنها، ماهی ٤٠٠ هزار تومان اجاره پرداخت می‌کنیم. واقعاً اجاره کردن سرور با اعمال شاقه است.

تالار وزارت کشور ٣ هزار و ٢٠٠ صندلی دارد که تعدادی از آنها دید نامناسبی دارند و تعدادی دیگر نیز قابل استفاده نیست. برنامه‌ی کنسرت ۷ شب است و از مجموع ۷ هزار و ٤٠٠ صندلی سالن در این شب‌ها، ١٩ هزار بلیت در اختیار دل‌آواز بوده که مستقیماً برای فروش آن‌لاین گذاشته شده است. سایت دل‌آواز به‌گونه‌ای طراحی شده تا برای هر کد ملی، تنها ٣ بلیت فروخته شود که طبق میانگین سایت، به هر فرد ۵/۲ بلیت رسیده است؛ یعنی ۷ هزار و ۶٠٠ نفر باید به سایت مراجعه می‌کردند تا کل بلیت‌های هر ۷ شب کنسرت به اتمام می‌رسید. در لحظه‌ی استارت آغاز فروش اما یک‌دفعه ٤٠ تا ۵٠ هزار نفر وارد سایت شدند. واقعاً حیرت‌آور است.

وقتی کسی می‌خواهد حضوری برای خرید بلیت اقدام کند، مشکلات بیشتری را باید تحمل کند. در خرید اینترنتی، مسئله فقط رفرش کردن سایت است تا فرد بتواند موقعیت پذیرش پیدا کند؛ ولی افرادی که حضوراً به مراکز توزیع می‌روند، مثل سال‌های گذشته باید از شب قبل رخت‌خواب خود را به محل توزیع ببرند تا شاید بلیتی به آنها برسد.

ما ٤ گیشه در تهران داریم که بلیت‌های کنسرت را می‌فروشند. اگر به هر کدام از این گیشه‌ها، ٣ هزار نفر مراجعه کنند، خیابان بسته می‌شود. یادم می‌آید که برای کنسرت سال ١٣٨٤، آقای زهرایی از شهر کتاب «کارنامه» با من تماس گرفت و گفت زود خودت را برسان که مردم دارند شیشه‌های شهر کتاب را می‌شکنند. من به آنجا رفتم و با سیل عظیم مردم مواجه شدم. بلیت‌ها تمام شده بود و خیلی‌ها که از شب قبل در صف بودند، نتوانسته بودند بلیت تهیه کنند.

یک پیشنهاد...

رامین صدیقی، مدیر نشر موسیقی هرمس، پیشنهادی برای تعدیل مشکلات همیشگی فروش اینترنتی بلیت دارد. او می‌گوید:

«سال‌هاست که در برگزاری کنسرت‌ها در ایران، از روش فروش بلیت در فروشگاه‌ها استفاده می‌شود و مردم هم به آن خو گرفته‌اند. در ایران تنها فروش بلیت کنسرت‌های شجریان است که کاملاً آن‌لاین انجام می‌شود و بقیه‌ی کنسرت‌ها علاوه بر فروش اینترنتی، فروش معمولی هم دارند. درست است که حجم مخاطبان شجریان بسیار بالاست؛ اما شرکت «دل‌آواز» می‌تواند تعدادی از بلیت‌ها را در اینترنت و تعدادی دیگر را در فروشگاه‌ها عرضه کند تا حجم خریداران آن‌لاین را کاهش دهد. به این طریق سایت نیز توانایی لازم را به‌دست می‌آورد.»

نظرات شما دوست‌داران استاد شجریان که از چند و چون تمامی این قضایا کاملاً آگاهید، می‌تواند بسیار مؤثر و راه‌گشا باشد.