تبليغاتX
همایون شجریان - زهر شیرین
 
شجریانی‌ها | ShajarianFans.com

نه، این‌بار قصد ندارم درباره‌ی یکی از آثار درخشان همایون شجریان که دارای همین نام است ؛ مطلبی بنویسم. بلکه در نظر دارم از انتقادهای گزنده، اما مفید و تأثیرگذار مطلبی تحت عنوان پا تو کفش وبلاگ‌های موسیقی نوشته شده در وبلاگ شب‌نوشته‌ها یاد کنم.
از عمر وبلاگ ياد شده مدت چندانی نمی گذرد، اما از اولین مطلبی که در آن خواندم، به نظرم آمد نویسنده‌ی این وبلاگ یعنی جناب م. بیدار، فرد مطلع و بی‌غرضی است که حرف برای گفتن بسیار دارد. نه تنها مطالب طنز، بلکه سایر مطالب ایشان نیز قابل تأمل، نو و عمیق هستند، که تعدادی از آنها را در انتهای همین پست معرفی نموده‌ام. از همین روی، لینک وبلاگ ایشان را در وبلاگ اختصاصی همایون شجریان قرار دادم و هر شب نیز سری به آن می‌زدم، که یک باره با مطلب « پا تو کفش وبلاگ‌های موسیقی » روبرو شدم. ابتدا به نظرم آمد که جناب م. بیدار نمک را خورده و نمکدان را شکسته‌اند. اندکی یا بهتر بگویم مقداری غافل‌گیر و آزرده شدم، اما پس از مطالعه‌ی مکرر آن، ضمن حظ فراوان، بیشتر و بیشتر با آن ارتباط برقرار کردم. تا جایی که تصمیم گرفتم این مطلب را در پیوندهای روزانه‌ی خود قرار دهم. برای من تنها جذابیت طنز مطرح نبود، [ اگرچه مدت‌ها بود که چنین نخندیده بودم. ] در متن نوعی آشنایی و علاقه وجود داشت که کاملاً حسی و غیرقابل‌توصیف است. از نگاه من، این مطلب همچون دارویی شفابخش است. زهری‌ست برای کشتن منیت و خودخواهی. آنگاه که خودخواهی فروکش کرد، وقت آن می‌رسد که سرخوشانه بخندیم و از شیرینی آن لذت بریم. در من که چنین اثری داشت! ابتدا به سختی با آن کنار آمدم، اما مقاومت بی‌فایده بود و ناگزیر جذب آن شدم. در مورد سایر دوستان نظری نمی‌دهم، اما در مورد خود، نظرات انتقادی توأم با طنز ایشان را پذیرا می‌شوم.
« م. بیدار » برایم بسیار آشناست، بیش از آنکه فکرش را کنید! حدس‌های دیگری نیز در مورد ایشان می‌توان زد، تا نظر شما چه باشد؟
راستی من واقعاً زیاده اخمو و انتقادناپذیرم؟ با موضعی که جناب « م. بیدار » گرفتند، حتماً چنین است. امیدوارم بتوانم از شدت این صفات بکاهم. انتظار نداشته باشید که مانند برخی شخصیت‌های سریال‌های تلویزیونی به یک‌باره متحول شوم، اما سعی خود را خواهم کرد.
با کسب اجازه از جناب « م. بیدار » مقدمه و آن بخش از مطلب ایشان را که مربوط به این وبلاگ می‌باشد، در زیر آورده‌ام ؛ که با هم می خوانیم. دوستان برای دسترسی به متن کامل مطلب می‌توانند به اینجا : http://shab-nevesht.blogfa.com/post-11.aspx مراجعه فرمایند.

||||| پا تو کفش وبلاگ‌های موسیقی
       نوشته‌‌ی م. بیدار

 در اینجا فقط به وبلاگ‌هایی پرداخته‌ام که دوستشان دارم و گاه‌گاهی به آنها سر می‌زنم ؛ اگر نه وبلاگ‌های دامبولی بسیاری وجود دارد که هر یک خود را وبلاگ موسیقی می‌دانند. از آنجا که این نوع به اصطلاح موسیقی‌ها را سر و صدا و صوت می‌دانم ؛ هر گاه خواستم در خصوص انواع آلودگی‌ها، فیزیک صوت و تأثیرات توپس‌توپس بر روح و روان بشریت بنگارم، به طور قطع به آنها نیز خواهم پرداخت.
در ضمن ممکن است وبلاگ‌های وزین دیگری در زمینه‌ی موسیقی وجود داشته باشند که بنده به دلیل عدم اطلاع از حضورشان، یادی از آنها نکرده باشم. اطمینان داشته باشند که پس از کشف از خجالت ایشان در خواهم آمد.

 مواد لازم برای برقراری ارتباط با این متن:

 آشنایی قبلی با وبلاگ‌های ‌نامبرده، حداقل ده پست
 مطالعه بخش نظرات وبلاگ‌های نامبرده، حداقل سی نظر اخیر

 سعه صدر و روی خوش، حداقل به مقدار حداکثر

از اینجا به بعد همه چیز شوخی است. به دل نگیرید ؛ اگر هم گرفتید نگه‌اش ندارید.

 

از آنجا که در کل سه - چهار میلیون وبلاگ فارسی موجود تنها وبلاگ اختصاصی همایون شجریان (سهند سلطاندوست) به وبلاگ شب‌نوشته‌ها لینکی اعطا فرموده که البته تاکنون عوضی دریافت نکرده، ادب اقتضا می‌کند که بسیار مودبانه و با احتیاط از ایشان آغاز کنم. اگر دیدید که زیاد به پروپای ایشان نپیچیدم دو دلیل دارد: اول اینکه ایشان خیلی عصبانی است و دوم اینکه ممکن است نان ما را آجر نموده و آن یک لینک ناقابل را نیز حذف نمایند و به طور کل ما را از جهان سایبر محروم سازند. پس الهی به امید تو:

 

وبلاگ اختصاصی همایون شجریان:

دوستان گرامی به قدر کفایت خندیدیم، شوخی موقوف، به تنبک‌نوازی و همایون می‌پردازیم. ساکت! اگر نه اوف می‌شوید. خانم مگر نگفتم اون بچه را ساکتش کن. می‌خواهیم کل دیوان حافظ را معنی کنیم و بعد می‌رویم سراغ سعدی و اگر وقت شد غزلیات شمس را دوره می‌کنیم و من کلمات و ترکیبات تازه را از شما می‌پرسم، اگر بلد بودید که هیچ و اگر نه از دانلود خبری نیست. برام تعداد نظرات مهم نیست، هر که بی‌ربط بگه حذف می‌کنم، چرا مثل بچه‌ها قهر می‌کنی ؟! بیا بیا که مرا با تو ماجرایی هست... تو که دختر خوبی بودی، خب حالا خوب شد، عذر خواستی؟ همینو می خواستی؟ حالا بشین.

دوستمان، آقا رهرو یه چیزهایی فرستاده که شما می‌خوانید و من می‌رم دنبال کارم. ببینم کی بهتر میخونه و نظر میده. از حیران‌تر و هزاردستان هم بابت گرم کردن تنور نظرات سپاسگزارم، بقیه یاد بگیرند که نظر دادن یعنی چه و چه جایگاهی در وبلاگ دارد. میلاد جان! با تو نبودم که حالا هی چاکرم نوکرم می‌کنی. با اون بودم که به جای اینکه مثل هزاردستان نظر بده هی میاد میگه « من آپم، من آپم » صدبار گفتم، بازم میگم. نگید آپ، بگید به‌روز کردم. مگه نمی‌بینید من برای شما وبلاگی درست کردم که توش حتی یک غلط املایی و انشایی نمی‌تونید پیدا کنید، هر کی تونست پیدا کنه، پسورد وبلاگمو می‌دم بهش تا یه دفعه صاحب رتبه سه گوگل بشه. در ضمن یکی از دوستام به نام بامداد فتوحی از امروز با ما مصاحبه می‌کنه و بعد از این نوشته‌هاشو مجبورید که بخونید.

گزيده‌ی متن | كاريكاتور: يواخين سالوادور لاوادو (كوئينو) 

 

چند مطلب دیگر از شب‌نوشته‌ها:

 

نگاهی به هستی/ زمان و انبساط عالم

سفر به گذشته با سرعت نور

زیبایی مطلق

یک جفت خدا

• اندر ساحت و مساحت روشنفکران!

 

 


دو نکته:
● چنانچه خوانندگان مایل به ارتباط مستقیم با وبلاگ اختصاصی همایون شجریان باشند، می‌توانند از طریق بخش تماس با ما که به تازگی راه‌اندازی شده، اقدام فرمایند. جا دارد از جناب آقای رضا محمدی، مدیر وبلاگ آی‌تی بلاگ، که تا کنون از راهنمایی‌های ایشان بهره‌ی فراوان برده‌ام ؛ تشکر کنم.

برخی از دوستان ایمیل‌هایی خطاب به آقای همایون شجریان به آدرس h_shajarianweblog@yahoo.com ارسال داشته‌اند. لازم است خدمت این عزیزان عرض کنم، آدرس فوق مربوط به این وبلاگ می‌باشد و نه خود آقای همایون شجریان. همانطور که ملاحظه می‌شود کلمه‌ی weblog در آدرس یاد شده به خوبی نمایان است.

 

با تشکر فراوان


این مطلب را به «بالاترین» بفرستید | این مطلب را به «دنباله» بفرستید | این مطلب را به «Del.icio.us» بفرستید | این مطلب را به «Digg» بفرستید | دسته: مــقالــه | نویسنده: سهند سلطاندوست | لینک ثابت |
:: نوشته شده در یکشنبه پانزدهم مرداد 1385ساعت 17:0