سالی که آخرین روزهای آن را سپری می‌کنیم، از حیث برگزاری کنسرت‌های موسیقی متعدد، کم‌نظیر بود. اجرای اساتید بزرگی همچون محمدرضا شجریان، محمدرضا لطفی، پرویز مشکاتیان، حسین علیزاده و... خود گواه این مدعاست. اما باید بپذیریم که علی‌رغم برپایی کنسرت‌های پرشمار، همچنان به‌مانند چند سال اخیر آلبوم‌های موسیقی زیادی روانه‌ی بازار موسیقی نشدند. می‌توانم بگویم که از نظر عرضه‌ی آثار موسیقایی، نسبت به سال قبل پیشرفت قابل توجهی روی نداد که امید می‌رود با وجود پویایی قابل قبولی که این روزها، موسیقی ملی‌مان از آن برخوردار است، این نقیصه نیز در سنوات آینده بر طرف شود.

بر خلاف سال گذشته، استاد آواز ایران، محمدرضا شجریان روزهای پرکاری را گذراند. انتشار سه آلبوم موسیقی «ساز خاموش»، «سرود مهر» و «غوغای عشقبازان» مؤید همین مطلب است. دو آلبوم اول در آغازین روزهای سال ۸۶ و آخری در اواسط سال عرضه شدند. شجریان پسر اما آلبوم جدیدی را ارائه نداد؛ گر چه برگزاری کنسرت اروپایی همایون شجریان با گروه دستان نوید این خبر را می‌دهد که در اواسط سال آتی، آلبومی از همایون شجریان منتشر شود.

علیرضا قربانی، دیگر خواننده‌ی جوان موسیقی سنتی، سال نسبتاً پرکاری را گذراند. او علاوه بر برگزاری کنسرت‌هایی در خارج از کشور، ابتدا آلبوم «سوگواران خموش» را همراه گروه ایرانی به‌سرپرستی پژمان طاهری ارائه داد و در پایان سال نیز اثر «روی در آفتاب» را از او شنیدیم. به‌نظرم «روی در آفتاب» که به‌مناسبت سال مولانا و با کمترین پوشش خبری ممکن منتشر شد، نسخه‌ی آپدیت شده‌ی «از خشت و خاک» است؛ با همان سازبندی اما به‌جای اشعار فردوسی، غزلیات مولانا را می‌شنوید.

گروه شمس به‌سرپرستی کیخسرو پورناظری آلبوم «پنهان چو دل» را با آواز حمیدرضا نوربخش منتشر کردند که به استناد هفته‌نامه‌ی «شهروند امروز» همچنان جزو آثار پرفروش موسیقی سنتی است. سینا سرلک، از شاگردان با استعداد استاد شجریان نیز، امسال نخستین آلبوم خود، «راه و ماه» را همراه گروه قمر تهیه کرد. «راه و ماه» به‌گفته‌ی برنانیوز، پرفروش‌ترین آلبوم موسیقی مهرماه ۸۶ بود.

اما آلبومی هم از استاد علیزاده و گروه هم‌آوایان به‌نام «سرود گل» به‌صورت غیرمجاز به بازار موسیقی راه یافت که شامل آخرین آثار این گروه با آواز افسانه رسایی و پوریا اخواص بود. این آلبوم تنها در خارج از کشور پخش شده بود؛ اما به‌همت سودجویان و قاچاقچیان فرهنگی (!) در طرفة‌العینی به ایران هم رسید. هر چند اخیراً سایت مرکز موسیقی ققنوس، نسخه‌ی اصلی این آلبوم را با قیمت عجیب و غریب ۱۲ هزار تومان به‌فروش می‌رساند!

به پیشنهاد یکی از دوستان، تصمیم گرفتم از شما خوانندگان محترم وبلاگ بخواهم تا فارغ از تعصب به هنرمندی خاص، بهترین و تأثیرگذارترین آلبوم موسیقی سنتی سال ۱۳۸۶ را از بین آلبوم‌هایی که در بالا نام برده شد، انتخاب فرمایید تا ان‌شاءالله پس از مشخص شدن اثر برگزیده، پستی ویژه را درباره‌ی آن تهیه کنم.

>| برای شرکت در نظرسنجی بخش کناری وبلاگ را ببینید |<

چند نکته

نام آلبوم‌ها به ترتیب حروف الفبا مرتب شده و ترتیب خاصی مدنظر نبوده است.

چنانچه هیچ‌یک از ۸ آلبوم معرفی شده، مدنظر شما نبود، گزینه‌ی «سایر» را انتخاب کرده و در صورت امکان نام آلبوم موردنظرتان را در بخش نظرات همین پست بنویسید.

این نظرسنجی به‌مدت یک‌ماه (تا تاریخ دهم فروردین ۸۷) ادامه خواهد داشت.

هر فرد با یک IP مشخص تنها می‌تواند یک بار در نظرسنجی شرکت کند و انتخاب‌های بعدی منظور نخواهد شد.

در بین این ۸ آلبوم، آثار تکنوازی و صرفاً سازی را قرار ندادم. آثاری چون «از سنگ تا الماس» (حسین بهروزی‌نیا)، «ز بعد ما» (گروه سنتورنوازان به‌سرپرستی سیامک آقایی)، «نغمه‌ی ساز ضربه‌ی آغاز» (دونوازی ارژنگ سیفی‌زاده و نوید افقه)، «شرح دلدادگی» (دونوازی فرهاد ریحانی و مرتضی یگانه راد)، «نظم و نثر» (دونوازی سعید نایب‌محمدی و حمید قنبری) و بسیاری دیگر، هر یک از ارزش هنری بالایی برخوردارند؛ اما ترجیح می‌دهم بهترین ِ آن‌ها در یک نظرخواهی جداگانه و در رقابتی برابر از سوی شما خوانندگان عزیز وبلاگ انتخاب شود.

در بین این آثار، آلبوم‌های تلفیقی مانند «در سایه‌ی باد» اثر شنیدنی مسعود شعاری و گروه همساز و نیز آلبوم‌های موسیقی فیلم مانند «زیر تیغ» استاد علیزاده یا «خاک سرخ» محمدرضا علیقلی را وارد نکردم. در ضمن با وجود آنکه به جرئت می‌توان گفت سال ۸۶، سال مهمی برای شوالیه‌ی موسیقی ایرانی، استاد «شهرام ناظری» بود؛ اما با توجه به این‌که هیچ آلبومی از ایشان به‌طور رسمی منتشر نشد، در این رأی‌گیری خبری از آثار شوالیه نیست.

نویسنده‌ی گرامی، جناب هوشنگ سامانی نیز نظرسنجی جالبی را راه‌اندازی کرده‌ و خواسته‌اند مهمترین اتفاق موسیقی در سال ۸۶ را انتخاب کنید. دعوت می‌کنم در این نظرخواهی نیز شرکت نمایید.